Böyle bir konudan şikayetçi olabileceğim aklımın ucuna bile gelmezdi ama oldu.. Buradan bu blogun tek düzenli okuyucusuna sesleniyorum; Sevgili eşim..Uykunu lütfen bir karara bağla.. Sabahları güç bela uyandırabildiğim zat-ı şahanen acaba geceleri niye en küçük seslere uyanıyor? Evet minnacık seslere uyanıyorsun..Yaklaşık iki haftadır sabahları 11’de ayılabilen işşiz-güçsüz matematik öğretmeninin geceleri uykusunun kaçıp kendince evin içinde takılması kadar normal ne olabilir? Daha özgür bir alan istiyorum.. Geceleri bloguma yazılar yazıp, bir dilim muzlu pasta yiyip, henüz yeni düzenlemiş olduğum kitaplığımızdan birşeyler karıştırmak istiyorum.. Tüm bunlardan şikayetçi olurken bu irregılır durumun kısa süreli olacağı noktasında da sana teminat veriyorum.. Tırast mi..

Bu arada İzmir plakası kadar tıklama almış olmam da beni mennun ediyor.. Ne kadar az tık, o kadar özgür alan..

Smyy

Reklamlar